بی شمس رخ تو...!دیگر دلی مانده مرا؟

یک/ آرام        درمیان اقیانوس عشق تو ،جزیره ام! همین ،دوهفته پیش مراخریده ای                                باامکان ورود بالگرد! چنان،خشنودم که باورم نیست... عشق و بالگرد ،باهم،یکجا!                       ای عشق، همه صفا ... ازتوست! دو/ می روم           بدون جمله های خسته کننده  بدون شعر بدون نان و آب  بدون بقچه! بدون کیف!             می روم                  بدون آینه های خسته کننده بدون پول بدون کفش بدون سیم! بدون نقش!            می روم                    بدون ابزارهای خسته کننده  بدون حجم بدون چرخ  بدون میخ           می روم  بدون نقشه های راه، ازفضا  بدون موتور بدون بال بدون سوخت         می روم  روحم چنان سبک بامن است  که ۲۱ گرم  ازجهان کسر می کنم ! می روم  و شاید ستاره ها در تسخیر من  چه خوب که : می روم! سه/ برف شیرین است! یک روز برفی عاشق شدم... یک روز برفی مادرم خیلی خوب مرا شناخت! برف و تعطیلی مدرسه... برف روی بام ما یک روز برفی سرما خوردم! برف کی تمام می شود؟ یک روز برفی، شهرام ناظری گوش کردم! آش دریک روز برفی... قدیم،فیلم،جشنواره ،روزبرفی برف دیگر نمی بارد! اگر برف ببارد می برمتان برف بازی برف آب شد! یک روز برفی ،تولد من است! اگربرف بی شمس رخ تو...!دیگر دلی مانده مرا؟...

یک/ بی قرار           انگار روی دریا ؛ موج                             مقابل چشمان تو ...        فقط سه ثانیه ؛ طول می کشد                                        تا نفهمی!!! عشق مرا غرق می کند... و ادامه دار ... به رفتن وادار...وادار! دو/ جانم!       حتی اگر صدانزنی لیلا ؛ را! جانم!     خدا؛ اگر صدا بزنی ؛ لیلا را! جانم!    نزدیک قلب توست؛ جانان من ؛ جان! جانم!    فدا!اگر تو بگیری بدست؛ لیلا را! سه/ برف برد مرا به راه دور...                                                       آن جا که سکوت بیشتر بود! رویا؛ درون من فریاد فریاد که ؛ عشق...                                       &nb بی شمس رخ تو...!دیگر دلی مانده مرا؟...

یک/ آن چنان که مرا می انداخت بیرون                              سه سال طول کشید... بیمارشد...            آمد کنارم نشست و نگاهم کرد  متنفرشد! دردکشید... خندید  رفت مسافرت  رفت و خانه ای جدید خرید  هرچه ازمن  ازقدیم من داشت، پس فرستاد! نبوسید!        لحنش تلخ شد وصیت کرد  وصیت کرد  وصیت کرد و مرد! دیروز درباغ محتشم رشت ،مرگش را باورکردم  دانستم،چندسال طول کشید تا مرااخراج کند!  مادرم!  که ،مرا ورشکسته کرد!!! دو/ چنانچه آویخته ام به گوشه گان قلب تو، کنده ام مکن بگذار،که درگوشه گان قلب تو ،مادر، باشم! سه/ می دانستم که جای من  چون گربه ای شاد که  از سرما گریزان نیست                     دوان دوان                               میان قلب تو خالیست! می دانستم  میان قلب تو ،جایگاه گربه ای ام  چندان صبورنیست! اما  شادشاد ادامه دار افتادن،شکستن،فروریختن،سکوت،سکوت جهان من            شبانه روز گذر کرد ... و عشق شد!!! چهار/ برای تو ،بین چشمانم تفاوت است دیدن ها ازعشق پرندگان  حیوانات  زمستان  برف! بگویم که ،می ترسم! ازچشم هایم  از دیده ها که ببینم ،که بفهمی،خواستنی هایت  دیدنی های من نیست!  آه!!! پنج/ هنوز محاسبه است میان حسابداران مصر... یوسفا! که زلیخا تورا به چند خرید ،آیا دوهزار....(سال)! شش/ بی شمس رخ تو...!دیگر دلی مانده مرا؟...

یک/ بالای بالای قلب من؛ آن جا که هیچ کس نایستاده است نا دست یافتنی ! میدرخشی! فقط خدای می داند ؛ تورا چطور ساخته ام ... خورشید! دو/ فردا اگر پیدایم کنند                    زیر پای تو؛                                   تنها؛ غمگین؛ پر از اشک                                                                 نامه ای هستم غمبار                                                              از جدایی                                        & بی شمس رخ تو...!دیگر دلی مانده مرا؟...

یک/ به وقت بال گشودنم ...                          به بیکرانه پریدنم                                             (زمین مسطح!)                        تمام؛ دانه به دانه چنان به اوج رفتنم                       که غرق مرگ بودنم!                      فراموش کردنم                     از عشق رفتنم                       آزاد کردنم .... همه ؛ همه برای تو باشد!                   درون حوض خاطرات                   نفس؛ نفس؛ کشیدنم برای تو؛ خاطره باشد...                       به وقت بال گشودنم                      آسمان                      صید کردنم! دیگر کجا؛ کجا...       بی شمس رخ تو...!دیگر دلی مانده مرا؟...

یک/ ابزار دست تو نخواهم شد ...                                    بهار! که چون             ابر گریه کنم ...                                  تا مردم                                           به سیلاب اشک های من؛ ایمان بیاورند! دو/ درمیان سبزترین دروغ ها                                گفتی : برو بخر!                                              قلبت هزار تومن!                              & بی شمس رخ تو...!دیگر دلی مانده مرا؟...